«Գյանջումյաններ ամեն օր չեն ծնվում. նա պարի քայլող պատմություն էր». Կարեն Գեւորգյանի հուշերը Սուրեն Գյանջումյանի մասին

 

«Շատ մտերիմ եմ եղել նրա հետ, նա ինձ համարում էր իր զավակը, ես հիմա շատ խորը ցավ եմ ապրում…»,- NEWS.am STYLE-ի հետ զրույցում նշեց ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ, «Բերդ» պարային անսամբլի գլխավոր պարուսույց Կարեն Գեւորգյանը` խոսելով Հայաստանի արվեստի վաստակավոր գործիչ, Հայաստանի ժողովրդական արտիստ Սուրեն Գյանջումյանի մասին:

Անվանի պարուսույցը կյանքից հեռացել է այսօր`մայիսի 14-ին՝ 87 տարեկան հասակում, իր տարիների փորձն ու ուրույն հետքը թողնելով պարարվեստի պատմության մեջ: Կարեն Գեւորգյանի խոսքով` Գյանջումյանն ինքը քայլող պատմությունն էր. «Պատանի էի, երբ պարում էի պիոներների եւ դպրոցականների պալատում, նա եւ իմ հայրիկը` Ժողովրդական արտիստ Բորիս Գեւորգյանը, ունեին հրաշալի պարախմբեր. Սուրեն Գյանջումյանինը «Գարուն» անսամբլն էր, իսկ Բորիս Գեւորգյանինը` «Սեւանը»:

Ընդամենը 8 տարեկան եմ եղել, երբ ծանոթացել եմ Սուրեն Գյանջումյանի հետ, իսկ մեծանալով շատ ջերմ հարաբերությունների մեջ ենք եղել, դարձել ենք գործընկերներ, միասին մեծ ճանապարհ ենք անցել: Նա պարի քայլող պատմություն էր, որը հանդիպել էր պարարվեստի բոլոր մեծերին` Վահրամ Արիստակեսյան, Էդվարդ Մանուկյան, Աննա Դուրինյան… այնքան վաստակաշատ մարդկանց հետ էր առնչվել, որ նա գյանջումյանական մի մեծ դպրոց ստեղծեց: Գյանջումյաններ ամեն օր չեն ծնվում: Նա պարարվեստի ոսկե անունների նախավերջին պարուսույց-մանկավարժն էր»:

Միացեք Armenia Today Ֆեյսբուքյան խմբին։

Հարցին որն է եղել Գյանջումյանի մեծագույն խորհուրդը, որով կիսվել է նաեւ իր հետ, Կարեն Գեւորգյանը պատասխանեց. «Շատ աշխատասեր էր ու պարուսույցի մեջ ամենից շատ գնահատում էր աշխատասիրությունը: Ասում էր՝ երբ քեզ տեսնում եմ, իմ երիտասարդ տարիներն եմ հիշում: Ասում էր` ես էլ քեզ պես անդադար աշխատում էի մի քանի տեղ ու վազքի մեջ էի: Կարծում էր, որ պարի մարդը նախ պետք է ազնիվ լինի, մարդկանց մեջ ամենից շատ ազնվությունն էր գնահատում: Պնդում էր՝ եթե պարուսույցն ազնիվ չլինի, իր արվեստն էլ ազնիվ չի լինի»:

Իսկ վարպետի հետ վերջին հանդիպումը եղել է մեկ շաբաթ առաջ. «Մեզ մոտ ամբիոնի նիստի էր եկել: Մտավ, ասաց` «Եկել եմ, է, եկել… կարողացել եմ գալ»: Պարտաճանաչությունն իր համար ապրելակերպ էր: Եթե դասը պետք է սկսվեր 11-ին, նա 10:30-ին արդեն պատրաստ էր ներս մտնել: Անգամ, երբ առողջությունն արդեն ծանր էր, պատասխանատվության զգացումը չէր կորել… Խորը վիշտ եմ ապրում այսօր…»:

https://style.news.am/arm/news/59819/gyanjumyanner-amen-or-chen-tsnvum-na-pari-qaylox-patmutyun-er-karen-gevorgyani-hushery-suren-gyanjumyani-masin.html

Be the first to comment on "«Գյանջումյաններ ամեն օր չեն ծնվում. նա պարի քայլող պատմություն էր». Կարեն Գեւորգյանի հուշերը Սուրեն Գյանջումյանի մասին"

Leave a comment

Your email address will not be published.


*